Su an sarhosum..Bu hic biseyi degistirmez..Hislerim ayni ama daha cesurum, sarhos oldugum her zaman ki gibi..

Belki sikilganlik belki maymun istahlilik belki de kustahlik..Bu da hicbiseyi degistirmiyo..O su an nisanli sadece 4 ay gecmisti onu terkettigim zamandan ve su an O nisanli..Belki mutlu..Umarm mutludur..Cunku biliyorumki hicbir zaman onun hakettigi bi insan olamayacaktim belki de o beni hic hak etmiyodur..Kim bilir..Ondan sonra asik olabilir miydim ? Olurdum niye olmayaydim, oldum da..Ne oldu.Yalan..Terket terket nereye kadardi, iste buraya kadar !

Hic hissetmedigim duygular icimi kaplarken, bir gun oncesinden 6 saatlik bi telefon konusmasidan  sonra artik durmu "ciddi" lestirmek cabasindayken (kendi salak kelimelerimle) sirf askin ve karakterimin verdigi cumlelerle acilmaya calisirken..Sen boyle ben boyle..OLMAZ..arkadas kalalim..Ne zaman kalindi ki..Bir iki selam sabah, ondan sonra karanliktaki korku ve sessizlik..Hic bir zaman arkadas kalinamazdi..Arkadas kalmak, arkadasa hissettigin duygularla sevdicegine hissettigin duygular bir olur mu hic..Olmadi, olmasi da beklenemezdi..

Ne oldu peki sonra..Evlenecegim kizi buldum derken terkettigiminsan, universitede ayni sinifta okuyoruz, nisanlisiyla derslere girmeye baslamasin mi haha, benim icin apayri bi espri konusu sevgili! arkadaslarim tarafindan sagolsunlar bu durumu sonuna kadar degerlendirdiler, ben de hep sakayla karsilik verdim ama ne kadar samimiyetle onu allah bilir..

Eee nooolucakti peki, kalbim taslara mi donseydi..Belki de donmeliydi..Ama donmedi..Arkadaslarim tarafindan sana bu yakismaz falan filan denilen insana asik oldum mu olmadim mi bilmiyorum ama gercekten hoslandim..Klasiktir ya bir iki en kaba tabirle " kesersin" falan o da tamam, ama hep bir terslik oldu ya benim ya onun acisindan bi turlu konusamadim..Veee iste mukemmel son!!! Surekli beraber gordugum en yakin arkadasiyla, el elele...Gercekten harika !!!

Ama neden bakarsin neden o incecik gozlerinle hala suzersin, neden bu hareketler... Allahim ya ben moronum ya da bu kizlari hicbir zaman anlayamycam..ve tahmin ettigim kadariyla her kisilikte huzura ulasmamis maneviyatin verdigi aciyla, maddi olanaklarin sinirsizligi icinde yokolup gitmek, sonsuz keder ve kim oldugumun neden yasadigimin bilinmezligi icinde, ona buna yalan gulucukler atarak daha ne kadar yasanablirdi ki. nereye kadar ?

Filmler bile gercek olaylardan esinlerek yapilmaya baslamisti ki, ben hicbir sekilde gercek olmayan hayali ama sayisiz arkadas hatta dostum dedigim insanla, yapayalniz yasiyordum..Hayat tamamen yalan, bir film gibi, verilen rolleri yerine getirmek uzerine bi sekilde gonderilen bi boyuttu sadece..Peki ne yapilmaliydi ? Filmi bitirmekten baska..belki de film artik gercekten bitmeliydi..Yonetmenine bile kabak tadi geldigi dusunulunce..