Kısa Bir Aşk Hikayesi

         Bir zamanlar bir çocuk yaşarmış bu diyarlarda…

KaLbi çok saf ve sevgi ile doluymuş…

Ortaokulun son sınıfında okurmuş.Okulda Çevresi de iyiymiş hani..

Gel gelelim bu delikanlı bir gün öyle bir şey yaşamış ki bunu Kelimelerle anlatamamış…

Sığmamış saf kalbi bedenine. Evet aşık olmuş… Ama ne aşk!

Kız çok güzel ve çekiciymiş, erkekte idare eder işte…

Ama açılamıyormuş bir türlü kıza..

Birgün esmiş kafasına almış bir zarf ve boş kağıdı başlamış yazmaya…

Tüm kalbini geçirmiş kağıda…

Ertesi gün okulda vermiş kalbinin bir parçasını kıza…

Kız okumuş. Çokta hoşuna gitmiş ama gözü görmüyormuş ki delikanlımızı…

Yüz yüze ilk kez konuşmuşlar.

Kız kibarca reddetmiş bu teklifi…

Ama bizimki çokta üzülmemiş. Nedendir acaba?

O deniz gözlere ilk kez bakmanın verdiği tat ile mi yoksa nasılsa hergün göreceğim umuduyla mı bilinmez bir mutluluk varmış içinde…

Okul sonları yaklaşıyormuş çocuk aptal durumuna düşüp hep koşuyormuş kızın peşinden…

Ama sonuç aynı elde var sıfır…

Okullar tatile girip yeniden açılmış..

Bir iki ay sonra kız ile çocuk bakışmaya başlamışlar…

En sonunda kanı deli çocuğumuz dayanamamış arkadaşı aracılığı ile deneme şansı istemiş kızdan…

Kızda kabul etmiş..

Çocuk şaşırmamış..Nasıl şaşırsın o şımarık kızdan umudu kesmiştir..

Ama kız bu sefer sıcakmış çocuğa karşı..

Evet sahiden seviyormuş bu sefer haliyle çocukta deliler gibi seviyormuş…

Çok mutlu ve güzel bir aşk yaşamış bu ikisi…

Çok mutluda olmuşlar,çok kırgında..

Ve her güzel şeyin sonu gibi bununda sonu gelmiş…

Kötü olaylardan olsa gerek deniz gözlü kızımız soğumuş delikanlımızdan…

Her ikisi de çok üzgünmüş, ama elden ne gelir?..

En sonunda kız el olup gitmiş ellere…

Çocuk ise perişan.. ve nefretle dolu..

Kolay kolay atlatamamış çocuk bunu..

Nasıla atlatsın aşk bu aşk unutulur mu öyle hemen?..

Acı çekmeden olur mu?..

Çocuk artık çok yıpranmıştır dostları da bu konudan bıkmışlardır..

Ama çocuk ne yapsın? Dostlarından başka kimsesi yoktur ki kalbinden geçenleri anlatacak,haykıracak…

Çocuk en sonunda bıkmış.. Çok yorulmuş…

Almış kalemi eline,

Yazmış kalbini son bir kez daha deftere..

Yemin etmiş zor olsada unutacakmış o şımarık kızı..

Bakalım unutabilecek mi?..

Bakalım delikanlının başına daha neler gelecek!..

Olsun ben onun adına zor günlerinde yanında olan tüm dostlarına çok teşekkür ediyorum…

Yazının sonunda ne mi olmuş;

Çocuğun gözünde bir damla yaş varmış;o çok değerli kalbi kaybetti diye..

Kalbinde derin bir pişmanlık varmış;keşke yaşamasaydım onca şeyi diye..

Ama yüreğinde de yine anlamsız bir mutluluk varmış ki içine sığmayan; ilerde hatırlayabileceği güzel bir çift göz, yarım bir sevgiyle dolu olan kalp,hoş anılar vardır diye!...

KısaLtıLmıştır..

O kim derseniz?..

Ben...