Yokluğunda ne ateşleri hasretinle yaktım da,
Bir seni yakamadım beni yaktığın gibi.
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni.
Sense araya korkular koydun, yasaklar koydun,
Bitmez tükenmez engeller koydun
Şimdi neredesin diye sakın sorma!
Sen çağırdın da ben gelmedim mi?
Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara
Yağmurlu havalara, bu kasvetli akşamlara
Sen varken;
Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına
Otobüs duraklarına…
Sen varken ayrılanlara ağlamazdım…
Yıkılmazdım biten sevdaların ardından,
Gidenlere küsmezdim
Kalanlara acımazdım…
Sen varken böyle üşümezdim, titremezdim
Masumdum çocuklar gibi
Böyle delirmez küfretmezdim
Hele ölmeyi hiç düşünmezdim
Şimdi soruyorum sana:
Adi sevdaysa bu cehennemin
Sen yaktın da ben yanmadım mı?
Biliyorsun;
Bütün acılarına yeşil ışık yaktım olmadı
Bütün korkularına arka çıktım olmadı
Dağlara merdiven dayadım olmadı
Haziranda kar oldum yağdım avuçlarına olmadı
Sevdim olmadı, yandım olmadı, taptım olmadı
Artık benden pes!
Bu aşkın biletini istediğin gibi kes!
Nasılsa gidiyorsun
Biliyorum git…
Ama ardında;
Ağlayan bir çift göz,
Paramparça bir yürek,
Ve yıkılmış bir dağ görmek istemiyorsan;
Çek silahını daya sırtıma!
Titrersem namerdim!
Sen vurdun da ben ölmedim mi?
